Najnowsze komentarze

Szukaj

Kalendarz

Tagi

Social Media

    Największym fenomenem ostatnich lat w internecie są wszelkiego rodzaju social media, co w wolnym tłumaczeniu oznacza media społecznościowe. Są to serwisy internetowe mające na celu skupianie wokół siebie jakiejś społeczności. Taka społeczność może być powiązane wspólnym zainteresowaniem, tak jak na przykład fankluby jakiś klubów sportowych. Mogą również wiązać się na serwisach randkowych które mają im pomóc w odnalezieniu drugiej połówki lub poznaniu nowych ciekawych ludzi. Istnieją również serwisy o charakterze bardziej ogólnym. Posiadanie profilu w takich serwisach na pierwszy rzut oka niema większego sensu. Jednak gdyby głębiej zastanowić się nad tym do czego służą takie serwisy można już doszukać się sensu ich istnienia. Bowiem serwisy społecznościowe, jakie by nie były, czy skupiające fascynatów daną tematyką, członków klasy z podstawówki, czy też większość ludzi na świecie służą przede wszystkim do komunikacji, wymiany informacji i wiadomości. Profile użytkowników serwisów społecznościowych ze swoich profili tworzą coś na wzór publicznych pamiętników, publikując na nich informacje takie jak swoje dane osobowe, różnego rodzaju przemyślenia, powiedzenia, zdjęcia, filmy oraz wiele wiele innych. Dodatkowo gdy nasi znajomi również posiadają konta w takich serwisach możemy się z nimi kontaktować, niezależnie od tego czy mieszkają za ścianą, czy też na drugim końcu świata, bowiem internet nie zna granic, poza jedną która ogranicza użytkownika, a mianowicie chodzi tu oczywiście język komunikacji. Nie da się więc ukryć, że internet mocno spopularyzował i odmienił obieg wiadomości między ludźmi. Coś o czym musieli byśmy dawniej czytać w gazetach, albo usłyszeć w radiu, dzisiaj dociera do nas niemal momentalnie. Musisz jednak wiedzieć, że ma to swoje wady i zalety, ponieważ coraz więcej ludzie jest uzależnionych od informacji. Wszystko jest dobrze dopóki dostają nowe wiadomości, jednak problemy zaczynają się gdy ich braknie. Mają wtedy poczucie zagubienia i myśli, że omija ich coś ważnego.

Wpisy w miesiącu:: Luty 2013

Dzikie Pola były jedną z pierwszych polskich gier fabularnych – jej pierwsza edycja pojawiła się w roku 1997, zaś jednym z jej autorów był znany pisarz Jacek Komuda. On również przyczynił się do wydania drugiej edycji, w roku 2005, której współautorami byli gracze – Michał Mochocki i Artur Machlowski. Jak sama nazwa wskazuje, jej akcja rozgrywa się w siedemnastowiecznej Polsce, w czasach powstań ukraińskich i szwedzkich najazdów. „Panowie Gracze”, którzy tworzą „Swawolną kompanię” wcielają się w role szlachciców, którzy mogą być zarówno wiecznie pijanymi rębajłami w stylu wczesnego Kmicica, jak i szlachetnymi bohaterami w rodzaju Jana Skrzetuskiego. Prócz losów bohaterów znanych z kart powieści Sienkiewicza, inspiracją dla „Starosty Gry” mogą być wydarzenia historyczne. Bohaterowie mogą uczestniczyć w działaniach wojennych, sejmikach szlacheckich, pospolitych ruszeniach, pijackich awanturach, a nawet wzorem Jana Zagłoby brać aktywny udział w wolnej elekcji. Gracze często spotykają się też na organizowanych w większych miastach biesiadach szlacheckich, które często odbywają się również podczas zlotów miłośników fantastyki.

Gra Dungeons and Dragons uznawana jest powszechnie za pierwszą grą fabularną na świecie. W ciągu blisko trzydziestu lat swojego istnienia bardzo znacząco ewoluowała. Obecnie rozwijana edycja to wersja D&D 3.5, która bazuje na nowej mechanice opartej na rzutach kośćmi dwudziestooczkowymi (tak zwana mechanika d20). Dungeons and Dragons, w przeciwieństwie do większości gier fabularnych, nie posiada jednego, konkretnego świata, do którego jest przystosowana. Zamiast tego w osobnych podręcznikach znajdują się opisy poszczególnych światów, zaś dzięki odpowiednio skonstruowanej licencji każde wydawnictwo może wypuszczać własne światy wykorzystujące mechanikę tej gry. Wielu z nich zdecydowało się na opublikowanie podręczników zawierających opisy wykorzystywanych w ich oryginalnych grach światy, pozwalając miłośnikom Dungeons and Dragons zapoznać się z nimi i zdobywając w ten sposób nowych sympatyków swojego głównego tytułu. Najbardziej popularnymi światami Dungeons and Dragons są realia Forgotten Dreams, Greyhawk i Dragonlance. System od początku służył głównie miłośnikom tak zwanej high fantasy (świat fantasy z dużą obecnością łatwo dostępnej dla graczy magii), jednak można za jego pomocą grać w realiach science-fiction, horroru czy współczesnych.

Co tu dużo mówić. Chyba każde dziecko każdy gracz grał lub przynajmniej słyszał o Diablo. W świecie wirtualnym można by ją nazwać Biblią. A teraz szybko o fabule. Gra rozgrywa się w świecie fantasty czyli potwory magia itp. Główny bohater ma za zadanie unicestwić zło na świecie poprzez wyeliminowanie tzw Trójcy czyli :Andariel siostry Diablo, Mefista jego brata i samego Diablo. Oprócz tego dochodzi także zadanie unicestwienia tak zwanego Duriela i jeśli posiadacie dodatek do Diablo II jest dodatkowy akt z zadaniem zabicia baala. Gra Diablo jest typowym hack’n slash czyli młócimy lewym przyciskiem myszko w potworzy wybijając ich podczas gry miliony. Gra z dodatkiem jest podzielona na 5 aktów bez dodatku na 4. Grafika jest bardzo estetyczna bardzo miło się w nią gra. Jednym z minusów jest to iż samych zadań jest bardzo malutko także gra nie jest dla graczy którzy lubią odkrywać zagadki tajemnice wypełniać zadania a bardziej dla graczy lubujących się w młóceniu i ciągłej walce. Bo zadaniami są głównie zabij tego i tego wróć po nagrodę itd. Po dłuższym graniu gra staje się monotonna. Jednak duży plus dla diablo za opcje multiplayer. Tam dopiero zaczyna się prawdziwa zabawa. Ale by tam zagrać należy najpierw przejść diablo na singlu i to na 3 poziomach norma hard i nightmare. Później naszą postacią możemy się zmierzyć z innymi graczami online. Wymagania gry : p 300 lub szybszy min 64 mb ram karta min 32 bitowa. Radził bym zakupić polską wersje językową daje bardzo miłe wrażenia.

Jest to kontynuacja pierwszej części Dungeon Siege’a. Akcja gry toczy się w Aranie tak jak miało to miejsce w pierwszej części gry. Arana jest zamieszkana przez przyjaźnie nastawione istoty: ludzi, elfy, driady i półolbrzymy. Centrum fabuły to konflikt który zapoczątkował tyran chcący zawładnąć wszystkimi sąsiednimi państwami. Producentem Dungeon Siege II jest Gas Powered Games a jego wydawcą Microsoft (na świecie) oraz Polska firma zajmująca się wydawaniem gier czyli CD-Projekt. Gre zaprojektował Chris Taylor znany takrze z zaprojektowania gry Total Annihilation. Gra posiada tryb kampanii dla pojedyńczgo gracza oraz tryb multiplayer dla osób posiadających łącze internetowe. Ogólnoeuropejski system klasyfikacji gier określa ją na kategorie wiekową powyżej dwunastego roku życia (12+). Nośnikiem gry są aż 4 płyty CD lub w wersji DVD jedna płyta. Gra posiada dosyć niskie jak na obecne czasy wymagania sprzętowe: Pentium III 1 GHz, 256 MB RAM, karta grafiki 32 MB (GeForce 2 lub lepsza), 4 GB HDD, Windows XP. Więc pograć w nią może prawie każdy posiadacz komputera.

Bardzi to ulubieńcy piękna przedstawianego przy pomocy nut i dźwięków wygrywanych na ich lirach, mimo ich beztroskiego i niegroźnego wyglądy w niczym swą bezwzględnością nie odstają pozostałym klasą, może nie z tak wielką skutecznością, lecz są w sanie powalać hordy przeciwników gnębiąc ich traumatycznymi utworami. W rzeczywistości to ich poboczna cecha, mają oni specyficzną rolę jeśli chodzi o całą rozgrywkę. Nie zostali stworzenie przez Joymax do walki, raczej stanowią podbudowę dla pozostałych buildów, gdyż posiadają cały wachlarz skilli wzmacniający swych kompanów, zmniejszających ich podatność na ataki, dodające siły ramionom i jasności umysłu dla casterów, prędkość biegu i wiele, wiele przydatnych umiejętności co wielu graczy, by nie powiedzieć całe zastępy irytuje, gry przez trzy godziny ograniczają się do odnowienia many swym kompanom. Choć nie zostali wyposażeni w tarcze czy nawet lekkie pancerze nie często lądują na ziemi martwi, potrafią skrzętnie uniknąć wielu ataków przy pomocy wszechstronnych umiejętności. Każdy doceni ich poświęcenie i żaden inteligenty gracz nie założy drużyny, do której nie zaprosi nawet słabego barda. Polecam tę formę gry dla wszystkich leniwych, bądź honorowych playerów potrafiących poświęcić się dla dobra ogółu.

Serie Grand Theft Auto zna chyba każdy gracz. Gra ta to prawdziwy gigant interaktywnej komputerowej rozrywki. Pierwsza część serii ukazała się w roku 1997, a ostatnia GTA IV ukazała się w roku 2008. Ta seria jest bardzo lubiana przez graczy z całego świata, polecam ją każdemu, kto ceni sobie porządną rozgrywkę. W grze wcielamy się w postać gangstera, złodzieja, który kradnie zabija i rabuje dla pieniędzy i sławy. Praktycznie każda gra z tej serii wyznaczała nowe standardy wśród gier komputerowych i każda część zarządziła. Wyjątkiem była może część druga tej gry, która nieco odstawała od poprzednich części. Ostatnia część natomiast to już prawdziwy majstersztyk, rozgrywka bardzo realna, świetnie doprawiona, z genialnymi postaciami i świetnym modelem jazdy, który nie jest już traktowany po macoszemu. Serię GTA, a w szczególności część ostatnią polecam wszystkim graczom z całego świata. Ta seria po prostu ma w sobie to coś, co nie pozwala się od niej oderwać. Polecam wszystkim graczom !!

Kolejną formą wojowników są tak zwani two-handzi, warriorzy posiadający olbrzymie, dwuręczne miecze zadające ogromne obrażenia, którym są w stanie dorównać jedynie magiczne postaci jak chiński nuker czy czarodziej, a dostępność obszarowych ataków daję niezwykle szybkie tępo expienia ( zdobywania punktów doświadczenia ) wprawionym graczom. Są chyba najbardziej popularną klasą wojowniczą w całej europejskiej części, gdyż widok ich ogromnych ostrzy przyciąga uwagę ogromnej rzeszy chętnych, trzeba przyznać, iż twórcy gry obdarzyli ich najlepiej wyglądającą bronią w całym Silkroadzie. Cechami charakterystycznymi tego typu wojownika jest gigantyczny pancerz dający dobrą obronę i wytrzymałość na liczne ataki, dostępność średniej zbroi, skille ( umiejętności ) pozwalające na błyskawiczne lurowanie a ich rola w dróżynie to głównie obrona przyjaciół by nie zostali pożarci przez kreatury Jedwabnego Szlaku. Warrior two-hand zasługuje na wielki szacunek, a jego zdolności pozwalają na wbijanie leveli w samotnym trybie gry co jest raczej samobójcze w przypadku one-handa. Każda osoba, która marzy o tym by zostać zapamiętaną wśród rzeszy internetowych graczy powinna poważnie rozpatrzm wybranie właśnie tej klasy.

Gra IcewindDale stała się bardzo popularną grą w Polsce chyba bardziej niż na zachodzie. Jest to gra typu crpg. Gracz wciela się w głównego bohatera i dodatkowo sprawuje dowództwo nad 5 osobową drużyno. Głównym zadaniem w IcewindDale jest zabicie bliźniaczego rodzeństwa które sprowadziło na świat zagładę. Gracz stając na czele 6 osobowej grupy poszukiwaczy przygód będzie musiał przemierzyć lodowate krainy wybijając hordy wrogów takich jak : cyklopy wilki niedźwiedzie ludzie magów itp. Każdemu z członków drużyny możemy rozwinąć umiejętności dać miecz lub łuk lub inną broń jak też dać zbroje pas buty itp. Grafika jest bardzo kolorystyczna bardzo miło się gra w tą grę i daje ona dużo satysfakcji. I na pozór może wyglądać żę zabawa potra z 5 dni max po czym ukończymy gre ale nic złudnego ja grając po 4 h dziennie przeszedłem ją w ponad miesiąc. Dzieje się tak za sprawą fabuły. Zadania są różnorakie i niektóre są bardzo trudne do wykonania trzeba co chwile daj save zacząć walke jak się nei uda load i aż do skutku. Jeżeli chodzi o wymagania gra już jakieś posiada 🙂 Na słabych komputerach gra będzie przycinać. Takie optymalne wymagania to p1200 256 ram grafika min riva tnt i nie powinno być żadnych problemów.

Wielu graczy gra w gry RPG i MMORPG dla pieniędzy, ale nie tak szybko, nie dostaje się pieniędzy za zwykłe granie. Zarobek na tego typu grach polega na sprzedawaniu wirtualnych broni, amuletów, pieniędzy i wszelkich innych przedmiotów z gry za realne rzeczywiste pieniądze. Dajmy na to że ktoś dopiero rozpoczyna grę i zależy mu aby szybko stać się silną postacią, przychodzi to wolno z uzbrojeniem które możemy zdobyć na niskim poziomie. Wtedy za realne pieniądze kupuje np. miecz, zbroje, hełm i trochę pieniędzy aby ułatwić sobie rozgrywkę, sprzedawane są także całe konta na przykład konta do Tibii których na allegro dostępne jest całe mnóstwo. Niektóre itemy (te najlepsze) są bardzo drogie, niekiedy miecz do Tibi może kosztować kilkadziesiąt lub nawet więcej złotych. Wydaje się to dziwne ale zapaleni gracze na pewno kupią takie rzeczy. Przekazanie przedmiotów odbywa się w grze a pieniądze za nie zostają zazwyczaj wpłacone na konto lub niekiedy przekazane osobiście. Najbardziej dochodową i popularną w handlu grą jest Tibia.

Opuśćmy rozległe,zachodnie,europejskie krainy i przenieśmy się do malowniczych azjatyckich włości Jangan, gdzie rozpoczniemy naszą przygodę ze światem Jedwabnego Szlaku chińską postacią. Najcharakterystyczniejszą klasą jaką może nam zaoferować ta strona świata jest blader ( czyt. blejder ) build o ponadludzkiej wytrzymałości i braku podatności na jakiekolwiek ciosy, specyfika gry chińskim tankiem opiera się na jego efektywnych kombosach, gdyż nikt nie zadaje swych ciosów w taki sposób, salta, przewroty i wszelkie powietrzne ewolucje przyciągają oczy graczy z nieukrywaną namiętnością, na dokładkę by narobić nam smaku ten build jest niezwykle wytrzymały no i łyka potionki co sekundę, co jest ogromnym udogodnieniem, zważywszy iż nasi europejscy koledzy na każde uzupełnienie punktów życia muszą czekać całe 15 sekund. Niestety nic nie jest tak wspaniałe jak mogłoby się wydawać, niemal całkowity brak obszarowych ciosów mimo wszystkich trików wykonywanych podczas bladerskich tańców i ten przytłaczająco niski poziom ataku przy, którym nawet europejski ss ( shield sword, odnosi się to do warriora z jednoręcznym mieczem ) jest herosem o mitycznej sile. Na podratowanie obrażeń jakimi obdarowujemy całą faunę i florę twórcy gry podarowali Chińczykom moce między którymi możemy wybierać, a mianowicie: ogień, chłód, błyskawice i moc nazwana mocą czyli force niemal całkowicie ignorowane przez wszystkich graczy. Mając w zapasie parę milionów sp i zapas level masterów wybieramy co nam się tylko podoba lecz kto nie doceni bladera + cold, który staje się chodzącą fortecą, której nikt nie potrafi przestawić nawet, gry okrywa się jedynie cienkimi garmentowymi szatami.